و سر انجام بازنشسته شدم

بازنشستگی هم مرحله مهمی از زندگی است . من در نوزدهم مهرماه به افتخار بازنشستگی نایل آمدم .

تازه امروز فهمیدم که هنوز مهارتهای لازم را برای این مرحله از زندگی دارا نمی باشم .متوجه شدم سازمانهای ما هم برنامه ریزی لازم را برای مسیر شغلی کارکنان ندارند ، و آنان را برای مراحل پایانی کار آماده نمی کنند .یک بازنشسته کوله باری از تجربه را با خود دارد اما صد افسوس که برنامه ای برای رمز گشایی از این تجربیات وجود ندارد . کاش می شد ساختاری را طراحی کرد که بازنشستگی به مفهوم قطع ارتباط کامل با محیط های مانوس قبلی نباشد . و به طور مستقیم و غیر مستقیم این ارتباط حفظ شود .

برنامه‏ریزی برای بازنشستگان علاوه بر اینکه موضوعی انسانی و اخلاقی است، می‏تواند تاثیر بسیار مثبتی بر سازمان داشته باشد. نحوه برخورد با بازنشستگان سازمان، انعکاسی مستقیم در روحیه و رفتار کارکنان فعلی سازمان دارد چرا که آنان آینده خویش را در چهره بازنشستگان امروز مشاهده می‏کنند. برخورداری این افراد از حمایت‏های مادی و معنوی سازمان متبوع، انتظاری ست‏بحق ومقبول.

در وسایل الشیعه از محمدبن ابی حمزه منقول است که حضرت علی (ع) با مشاهده یک پیرمرد از کار افتاده نصرانی، دستور می‏دهد مستمری او از بیت‏المال پرداخت‏شود.

پرداخت مستمری به بازنشستگان

محمدبن ابی حمزه قال:

«مر امیرالمؤمنین (ع) بشیخ مکفوف کبیر، یسال فقال امیرالمؤمنین: ماهذا؟ ! قالوا: یا امیرالمؤمنین، نصرانی فقال: استعملتموه حتی اذا کبر و عجز منعتموه؟ ! ! .. انفقوا علیه من بیت المال; ⁽¹⁾ محمدبن حمزه می‏گوید: روزی امیرالمؤمنین (ع) بر پیرمرد از کار افتاده‏ای گذر می‏کرد حضرت سؤال کرده فرمودند: این کیست؟ جواب دادند یا امیر المؤمنین، یک پیرمرد نصرانی است. حضرت فرمودند: از وی کار کشیدید تا آنکه پیر و عاجز گشت آنگاه او را رها کردید؟ ! از بیت المال به او نفقه بدهید.»

موضوع پرداخت‏حقوق از کارافتادگی در قرن بیستم شاید امری عادی باشد ولی در آن زمان، صدور چنین دستورالعملی جز از تربیت‏شدگان مکتب اسلام، محال بوده است.

استفاده از تجربیات بازنشستگان

آنچه بیشتر از حمایت‏های مالی می‏تواند موجب دلگرمی و مسرت پیران و بازنشستگان گردد، ایجاد احساس مشارکت و مفید بودن در آنان است. مدیران منابع انسانی می‏توانند با تدارک برنامه هایی خاص این احساس را در پیران بوجود آورند، علاوه بر این از تجربیات ذیقیمت آنان در جهت‏بهبود وضع سازمان بهره‏برداری نمایند.

چنانکه حضرت علی (ع) می‏فرماید:

«رای الشیخ احب الی من جلد الغلام; ⁽²⁾ اندیشه پیرمردان نزد من دوست داشتنی‏تر از سرعت عمل جوانان است.»

و در جای دیگر فرموده‏اند:

«رای الشیخ احب من حیلة الشباب‏» ⁽³⁾

(رای و نظر پیر، دوست داشتنی‏تر از چاره اندیشی جوان است.)

با این دیدگاه، مدیران نبایستی صرفا از روی ترحم و دلسوزی به ارتباط با بازنشسته‏ها مبادرت ورزند بلکه واقعا آنان را مؤثر و مفید برای سازمان قلمداد کرده از فکر و نظر آنان استفاده نمایند و تا پایان عمر با این افراد ارتباطی فعال و پویا برقرار نمایند. والسلام

1) وسایل الشیعه - جلد 11- صفحه 49

2) میزان الحکمه - جلد 4- صفحه 40

3) منبع پیشین - همان صفحه

همزیستی یکی از مهارتهای زندگی

عزیزی به نام مرتضی در پست قبلی فرموده بودند از هدف دور نشوید . ضمن تشکر از دلسوزی ایشان ، می توان ادعا کرد بخش مهمی از مهارتهای ما در زندگی از طریق تجارب عینی ما به دست می آیند .ارسال پست قبلی به نوعی می توانست یاد آور این موضوع باشد که برخوردها در محیط های مختلف تا چه میزان می تواند بر روح و جسم انسان تاثیر گذار باشد .اگر برخورد های خود را بر سیره معصومین (ع)استوار کنیم بسیاری از ناملایمات محیط زندگی (محیط خانواده ، مدرسه ، اداره ، دانشگاه ، کار و ...)قابل تحمل و زندگی در کنار دیگران زیبا می شود .