طرح: اصول و مباني و روش هاي اجرايي گسترش فرهنگ عفاف (سياستگذاري و قانونگذاري)
(مصوب چهارصدو هفتادو ششمين جلسه مورخ 14/11/76 شوراي عالي انقلاب فرهنگي)
اصول و مباني روش هاي اجرائي در مسأله گسترش فرهنگ عفاف و حجاب
براي آنكه روش هاي اجرائي دستگاه هاي مختلف در اهتمام به تقويت عفاف و حجاب، منطقي و جامع و هماهنگ و تابع يك سلسله اصول و مباني مي باشد. به اين اصول و مباني فهرست وار اشاره مي شود:
1-عفاف و حجاب از نتايج و مظاهر ايمان و تقوي است. بنابراين براي تقويت آن بايد در درجة اول به تحكيم ايمان و تقويت باورهاي ديني جامعه كه در حكم روح و ريشه و اخلاق و رفتار آنان است، توجه شود.
2-در توسعة فرهنگ عفاف و حجاب لازم است به تحكيم ارزش ها و مفاهيم اخلاقي خاصي از قبيل شرم و حيا و آزرم و غيرت كه با عفاف و حجاب رابطة نزديك و باواسطه دارند و خود از ثمرات ايمان و تقوي محسوب مي شوند و نيز به آموزش احكام و شرعي مربوط به عفاف و حجاب و آموزش صحيح رفتار زن و مرد با يكديگر در جامعه و خانواده توجه كافي مبذول شود.
3-توضيح و تبيين دائمي فلسفه و فوايد عفاف و حجاب در زندگي فردي و اجتماعي و بيان آثار و نتايج سوء عدم رعايت عفاف و حجاب امري ضروري است.
4-عفاف و حجاب يك امر تربيتي خانواده است و تربيت خانوادگي در تثبيت فرهنگ عفاف و حجاب در انديشه و روح افراد، نقش اصلي و عمده را ايفا مي كند.
5-لازم است توجه عموم افراد، خصوصاً جوانان به نقش عفاف و حجاب در ايجاد هويت فرهنگي و ملي مستقل براي كشور و ملت و همچنين به آثار مثبت سياسي اين استقلال جلب و مقاصد دشمنان در ترويج فرهنگ برهنگي كه خود يكي از راه هاي تهام فرهنگي است با ذكر شواهد و نمونه هاي تاريخي تشريح نمود.
6-ضروري است به ريشه ها و زمينه هاي اجتماعي و اقتصادي ضعف عفاف و حجاب از قبيل روحية اشرافي گري و تجمل پرستي از يك سو و فقر و استبصال مادي از سوي ديگر و نيز دشواري هاي موجود بر سر راه ازدواج شرعي و قانوني و تشكيل خانواده توجه شود و با مبارزه و مقابله با اين ريشه ها و انگيزه ها موجبات ترويج و توسعة عفاف و حجاب فراهم شود.
7-در توسعه و ترويج عفاف و حجاب بايد بر فعاليت هاي فرهنگي، آموزشي و تبليغي تأكيد شده سعي شود فضاي اجتماعي و فرهنگي جامعه و محيط به نحوي ساخته شود كه افراد به صورت طبيعي در آن فضا به رعايت عفاف و حجاب رغبت نمايند و بدان عادت كنند و از كارهايي كه موجب بدبيني نسبت به اسلام و نظام اسلامي گردد پرهيز شود.
8-در توسعه و ترويج فرهنگ عفاف و حجاب نبايد تنها زنان مخاطب قرار گيرد و نقش و مسئوليت زنان فراموش شود بلكه بايد عفاف و حجاب به عنوان امري كه به هر دو جنس زن و مرد مربوط مي شود تلقي شود.
9-لازم است در معرفي اسوه ها و الگوها در جامعه به عفاف و حجاب به عنوان يك ارزش، عنايت كافي شود و در تبليغات و نيز در آثار ادبي و هنري شأن و منزلت انساني زنان و ارزش حجاب مورد توجه قرار گيرد.
10-تبليغ عفاف و حجاب بايد چنان باشد كه هم موجب بدآموزي و اشاعه فحشاء نشود و در اين امر، مي بايد مقتضيات سني، روحي و فرهنگي مخاطبان مورد توجه قرار گيرد.
11-در توسعه فرهنگ عفاف و حجاب، لازم است ميان فعاليتهاي فرهنگي، ارشادي و اجرايي، همسويي و هماهنگي وجود داشته باشد و برنامه ها و اقدامات انجام شده بصورتي مستمر مورد نظارت و ارزيابي قرار گيرد.
12-در تبليغ و ترويج عفاف و حجاب بايد بيشتر به جنبه هاي مثبت تكيه شود و شيوه ها و طرز بيان دوستانه و مؤدبانه به كار گرفته شود و واكنش نسبت به عدم رعايت عفاف و بي حجابي بايد تابع مقررات و محدود به حدود قانون باشد و از برخوردهاي خشن و اهانت آميز خودداري شود.
13-مديران و مسئولان بايد از آگاهي و حساسيت لازم نسبت به مسأله عفاف و حجاب برخوردار باشند و مخصوصاً بايد به آموزش صحيح مجريان تبليغ و پاسداري از عفاف و حجاب اولويت داده شود.
14-در شهرسازي و معماري بايد فرهنگ عفاف و حجاب مد نظر قرار گيرد و محيط كار و نوع برنامه ها و استفاده از وسايل و امكانات به نحوي باشد كه خود موجب اختلاط نامناسب زن و مرد شود.
15-در ترويج فرهنگ عفاف و حجاب بايد به نوع كار و شرايط و مقتضيات محيط زندگي و خصوصيات اقليمي و سنت ها و آداب محلي و منطقه اي مربوط به لباس و پوشش، با رعايت اصل حكم فقهي حجاب، توجه شود و ضمن قائل شدن حرمت و احترام براي چادر به عنوان كاملترين و رايج ترين نوع حجاب و تشويق آن به دور از افراط و تفريط، از الزام همگان به استفاده از يك نوع رنگ و شكل خاص خودداري شود. (مراكز اداري، آموزشي و درماني تابع ضوابط خاص خود مي باشد.)
16-به موازات اهتمام نسبت به عفاف و حجاب و تبليغ و ترويج آن بايد تدابيري اتخاذ شود تا چادر و انواع لباس هايي كه استفاده از آنها لازمه رعايت عفاف و حجاب است به آساني و با هزينه اي معقول و منطقي قابل تأمين باشد.
17-اين اصول در 16 بند در جلسه 413 مورخ 14/11/76 شوراي عالي انقلاب فرهنگي به تصويب نهايي رسيد